Sztuka w cieniu historii: „Ostatni(?) dialog” Danuty Joppek i Erazma Wojciecha Felcyna we Fromborku

W przestrzeni, gdzie przeszłość spotyka się z teraźniejszością, a sacrum przenika się z materią, odbył się wernisaż wystawy „Ostatni(?) dialog” – artystycznego spotkania Danuty Joppek i Erazma Wojciecha Felcyna. Miejsce tego wydarzenia – Wieża Radziejowskiego we Fromborku – nie było jedynie tłem dla dzieł, lecz pełnoprawnym uczestnikiem dialogu, który rozgrywał się pomiędzy obrazem, fotografią, architekturą i ciszą.

Architektoniczna obecność przeszłości

Wieża Radziejowskiego to niepozorna, choć monumentalna część zespołu katedralnego we Fromborku. Jej historia sięga XVII wieku, kiedy to biskup Michał Radziejowski zainicjował przebudowę fragmentu dawnych murów obronnych na wieżę widokową i rezydencję kanoniczą. Wzniesiona na planie prostokąta, z charakterystyczną attyką i czerwoną cegłą w stylu późnego gotyku, stanowi dziś jeden z najcenniejszych elementów architektonicznego dziedzictwa Warmii.

Obecnie Wieża pełni funkcję kulturalną, edukacyjną i turystyczną, pozostając pod opieką Archidiecezji Warmińskiej. Wnętrze, zachowane z szacunkiem dla historii, służy jako przestrzeń ekspozycyjna – ascetyczna, surowa, ale pełna nastroju. To miejsce, które samo w sobie inspiruje do zadumy i skupienia, czyniąc je wyjątkowym kontekstem dla sztuki współczesnej.

Dialog malarstwa i fotografii

Danuta Joppek – malarka, kuratorka, animatorka życia artystycznego, związana z ASP w Gdańsku i Poznaniu – operuje językiem subtelnych śladów, delikatnych form i wyciszonej ekspresji. Jej obrazy są jak modlitwy zapisane farbą. Proponują widzowi wejście w świat duchowej introspekcji, gdzie płótno nie służy manifestacji ego, lecz staje się przestrzenią spotkania z transcendencją i ciszą.

Erazm Wojciech Felcyn – artysta-fotograf o imponującym dorobku, z wykształcenia chemik – od lat eksploruje granice pomiędzy klasyczną fotografią a nowoczesną grafiką cyfrową. Jego prace oscylują między konkretnością a abstrakcją, często poruszając tematy egzystencjalne, ekologiczne, duchowe. Światło, pusta przestrzeń i rytm kadrów wprowadzają odbiorcę w osobisty wymiar kontemplacji.

Spotkanie tych dwóch osobowości zaowocowało wystawą głęboką i przejmującą. Tytuł – „Ostatni(?) dialog” – niesie nie tylko pytanie o kres, ale również nadzieję kontynuacji. To dialog dwojga artystów, ale też rozmowa z odbiorcą – o tym, co niewidzialne, co zostaje po drugiej stronie ciszy.

Przestrzeń jako uczestnik

Wystawa została zaaranżowana z ogromnym wyczuciem dla przestrzeni i światła. Rozmieszczenie prac oraz sposób ich ekspozycji oddają ducha miejsca i podkreślają rytm narracji wizualnej. Choć graficzną oprawę plakatu wydarzenia zaprojektował Kuba Karłowski, to aranżacja ekspozycji pozostaje wspólnym dziełem artystów i organizatorów, czułym na niuanse architektoniczne i znaczeniowe tej niezwykłej wieży.

Wernisaż: spotkanie ludzi i idei

Otwarcie wystawy – 17 maja 2025 roku – zgromadziło liczne grono odbiorców: artystów, duchownych, lokalnych mieszkańców i turystów. Przejmujące słowa księdza prałata Jacka Wojtkowskiego oraz Mai Dzieciątek dopełniły wydarzenia duchową refleksją, przywołując wartości wspólnoty, obecności i nadziei. Był to wernisaż, który nie opierał się na efektowności, lecz na prawdzie przekazu.

Sztuka w sercu Warmii

Frombork, miasto Mikołaja Kopernika, położone nad Zalewem Wiślanym, to miejsce o wyjątkowym znaczeniu historycznym i kulturowym. Wzgórze Katedralne, dominujące nad miasteczkiem, stanowi nie tylko architektoniczną perłę, ale też duchowe centrum regionu. Spacerując pomiędzy krużgankami, katedrą, dawnym pałacem biskupim i wieżą, czuje się obecność przeszłości – ciszę, która nie milknie, lecz mówi innym językiem.

W tym kontekście wystawa „Ostatni(?) dialog” staje się czymś więcej niż tylko ekspozycją prac. Jest symbolicznym pomostem pomiędzy historią a współczesnością, pomiędzy sakralnym dziedzictwem a indywidualną refleksją. To doświadczenie, które pozostaje w pamięci na długo po opuszczeniu murów wieży.

Wystawa czynna do 15 sierpnia 2025

Wystawę można oglądać w Wieży Radziejowskiego we Fromborku do 15 sierpnia 2025 roku. To niepowtarzalna okazja, by w jednym miejscu doświadczyć spotkania z wielką sztuką, miejscem pełnym historii oraz przestrzenią, która przemawia – nie słowami, lecz obecnością.

Fot. Marta Ratajczak